öf

Sıkıntım şu marjinal olmaya "çalışan" insanların beni (canıma minnet) içlerine almamaları değil inanın ki. Öyle sıkıldım ki o insan(sı)lardan. Renkli çerçeve gözlük (mümkünse ikinci el dükkanından alınmış ki örneği kimsede olmasın gibilerinden) takarım, başkalarının bilmediği 2-3 farklı belki belki indie müzik grubu bilirim, sadece özel davetlere giderim, elimde sanki dünyada sadece bana özel yapılmışçasına salladığım altı üstü özünde votka bulunan bir kokteyl ile poz veririm, 3-5 farklı diye empoze edilen marjinal atfedilmiş arkadaşım vardır, illa ki omzu açıkta bişeyler giyerim, gece eve gitmem sokakta iki üç takılırım, en azından bir dövmem ya da küpem vardır çeşitli yerlerimde, pembe olabilir bazen saçım, sürekli Avrupa'ya,kuzey ülkelerine kaçmaktan bahsederim... Say say bitmez cinslikler. Bir de apaçiler saçma giyinip dansediyor diye yeriyorlar. Ulan adamlar farklı olmaya çalıştıklarını,özenti olduklarını inkar etmiyorlar... Ya siz, marjinaller? En bilinmedik müzik aletini çalınca ne olacak? Ya da farklı olduğunuzu kabul eden insanlar sizi onaylayıp ruhani açlığınızı tatmin edince? Yine neyi değiştireceksiniz? Triplere girip retrodan 1-2 parça kıyafet mı alacaksınız? Ya da evlere kapanıp twitter da saçma sapan “burnumu karıştırdım, 5 yaşımdan beri, ilk defa!” gibi saçmalıklara mı devam edeceksiniz? Ben anlamıyorum. Anlamadığım konu şu: neden? İnsanların zevkleri, hissettikleri, düşünmedikleri farklı olabilir, kimse aynı olamaz! Lakin,marjinal görünmek için kıçını yırtan, bir ünlüye benzemeyi isteyen, moda olanı giymeden aksine ne olduğu belirsiz herşeyi giyen ya da en az derecede giyinen, farklı olmak için sarma sigara içmeye çalışan, kafaya iki bone takıp bara giden, anlamasa da muhabbete dahil olmak için coldplay dinleyen, saçını (yakışan ve bunu bilinçli yapan kişileri tamamiyle tenzii ediyorum) sikko şekillere sokan siz marjinaller... KORKUTUYORSUNUZ BENİ! Aman ya adamım gel ghettoya gidip iki “blue dreams in penis” içelim, dersiniz siz... Zıkkım için.