Ne güzel demişim.
Hayatımda iki kez yakamoza şahit oldum biri geçen dolunaydı. Şimdi son dördün olduğuna göre demek ki bundan en fazla bir hafta önceymiş. ya da 10 gün. Her ne ise, çok güzeldi... Neondu, çakmaktı, soğuk alevdi. Güneşin ahenkli fotonlarını ayın yüzeyi ile seviştirmesinden yansıyan hoş sedanın serin sularla dolanışı ve buna sardalyaların şahit oluşuydu bu. Ben hariç kimse farketmedi onun güzelliğini, herkes dedikodu yapıyordu! Aleks'e dedim koş kumsala inelim bunu da kimseye söylemeyelim evet bencil olalım! Videyoya çekiyordum bi yandan , bir yandan da arkadaşıma "OHAA HALE BAK OĞLUM BU BÖYLE BÖYLE OLUYOR" diyordum. İzliyordum. o güzelliğie şahit olduğum için gurur duydum. Makyajsız, eklemesiz. Golden Gate köprüsü ya da EIFFEL kulesini görmek bunun yanında gereksizdi. Dünyanın en büyük binasından bu yakamozun keyfini eminim ki alamazdım. Hiç bir uzun tünel bana bu zevki veremezdi yapay ışıklarla. Hiç bir araba beni bu kadar benden uzağa götürüp geri getiremez, hiç bir hızlı tren aklımı bu denli uçuramazdı. Hiçbiri bunun yerini tutamazdı. Buna şahit olan arkadaşım Alekse bunu bneimle paylaştığı için ; sebep olduğu için de Güneş, dolunay, deniz, gündoğusu rüzgarı ve minik sardalyalara binlerce kez teşekkürü bir borç bilirim. Diğerlerinin canı çıksın, hala daha "ABİ DUBAİ'YE GİDELİM" desinler. Sersemler.
bir önceki dolunayda ben yanından ayrılıp otobüse binmiş evimin yolunu tutar iken pencere dibinde o güzelliğe hayren hayren bakıyordum.
YanıtlaSil